Het moment dat je die twee streepjes op de test ziet, verandert alles. Je bent zwanger! Maar terwijl je omgeving vooral roept “wat een feestje!”, voelt het in jouw lijf misschien eerder als een hormonale achtbaan met een kater. Welkom in het eerste trimester — de fase waarin er van alles gebeurt, maar je vaak nog niks mag zeggen. Hoe dan?!
De onzichtbare rollercoaster
Het eerste trimester (week 1 t/m 12) is als een storm onder water. Aan de buitenkant zie je misschien nog niet veel, maar vanbinnen verandert alles. Je hormonen gaan in turbo, je lichaam begint zich voor te bereiden op een mini-mensje en jij… jij voelt je misschien vooral moe, misselijk en mega emotioneel.
Veel vrouwen zeggen achteraf: “Als ik had geweten hoe pittig het begin kon zijn, had ik mezelf meer rust gegund.”
Dus: laten we eerlijk zijn over wat je allemaal kunt voelen — fysiek én mentaal.
Veelvoorkomende symptomen in het eerste trimester
Iedere zwangerschap is anders (echt waar), maar dit zijn de klachten waar veel vrouwen tegenaan lopen:
- Extreme vermoeidheid: Je bent niet lui. Je bouwt gewoon een placenta. Dat is topsport.
- Misselijkheid (met of zonder spugen): Vaak vooral in de ochtend, maar ook gewoon midden in een Zoom-meeting. Gemberthee, crackers en ademhalen — je wordt er een pro in.
- Pijnlijke borsten: Alsof iemand stiekem gewichten heeft gehangen aan je bh.
- Buikpijn of krampjes: Dat zijn je banden die oprekken. Voelt spannend, maar meestal volkomen normaal.
- Emotioneel zijn om niks: Je huilt om een reclame met een puppy. Of omdat iemand je koekje heeft gepakt. We get it.
Waarom je je niet altijd blij voelt (en dat oké is)
Er wordt vaak gezegd dat zwangerschap het mooiste is wat je kunt meemaken. En ja, dat kan zo voelen. Maar in het eerste trimester voelen veel vrouwen zich juist onzeker, overweldigd of zelfs verdrietig. Zeker als je last hebt van stemmingswisselingen of bang bent dat het misgaat.
We zeggen het nog maar eens: jij bent niet gek, en je hoeft je niet te schamen. Het is oké om gemixte gevoelens te hebben.
Een zwangerschap begint niet altijd met vlinders. Soms begint het met een kruik, een huilbui en crackers naast je bed.
Wanneer vertel je het aan anderen?
De klassieke “12 weken regel” maakt het extra lastig: je voelt van alles, maar zegt vaak nog niks. Daardoor kan het een eenzame fase zijn. Misschien ben je op je werk stilletjes ziek aan het zijn, zonder uitleg. Of weet zelfs je beste vriendin nog van niks.
Ons advies? Vertel het wanneer het voor jou goed voelt. Vertrouw iemand in je omgeving als je daar behoefte aan hebt. Juist nu is het fijn om je verhaal te delen.
Wat kun je doen om het iets fijner te maken?
Plan rustmomenten in (en skip die sociale verplichtingen) Nee zeggen is ook een vorm van zelfzorg. Eet kleine beetjes, vaak Een lege maag verergert misselijkheid. Crackers zijn je nieuwe beste vriend. Leg je verwachtingen wat lager Je hoeft niet te stralen. Gewoon overleven mag ook. Zoek herkenning bij andere vrouwen Je bent niet alleen. Echt niet.
En dan nog dit…
Het eerste trimester is heftig. Maar er komt een moment — meestal ergens in het tweede trimester — dat je je ineens weer iets menselijker voelt. Je krijgt weer wat energie, de misselijkheid zakt, en misschien zie je al een klein buikje verschijnen.
Tot die tijd: wees lief voor jezelf. Geef toe aan je behoefte om te rusten, te klagen, of even niks te hoeven. Je doet het al zó goed.
